Avicii & nieuwe inzichten

Ook al duwt de energie ons op dit moment stevig vooruit, en is er weinig ruimte om soms na te denken, persoonlijk merk ik wel doordat sommige lessen zich snel achter elkaar opvolgen, de inzichten dit ook doen. Ik heb in korte tijd niet zoveel duidelijk gekregen als dit jaar. Grappig want het zijn soms dingen die al jaren spelen maar tot nu toe vooral in de donkere diepte van mijzelf zijn blijven zitten.

Omdat ik nu al een aantal keer knopen heb moeten doorhakken waarvan ik zelf vond dat ik hier helemaal nog niet klaar voor was, merk ik dat er ook geen tijd is om angst of stress te ontwikkelen. Want ja, als je de tijd krijgt om de keuzes te overdenken, creëer je vooral zelf flink wat beren op de weg. Bij mij gaat dat trouwens altijd best snel; in no time heb ik een beren file op diezelfde weg. Zelfs beren die in eerste instantie niet uitgenodigd waren op mijn weg, kwam ongevraagd toch mijn zelf uitgenodigde beren vergezellen. Gevolg? Deze hele dag zat ik in mijn hoofd. Te denken. En daarna te denken over het denken. Zoveel zorgen die omgezet werden in angsten en uiteindelijk zorgde de angsten ervoor dat ik geen knopen doorhakte. Of ik probeerde ze iemand anders te laten doorhakken. En zo schoof ik steeds meer voor mij uit. Lekker makkelijk natuurlijk want alles wat je parkeert hoef je niet naar om te kijken tenslotte.

De laatste twee weken zijn er zoveel signalen gegeven door het Universum, ik kón ze gewoon niet meer negeren. Wat de definitieve doorslag gaf was de documentaire over Avicii, de veel te jonge en zeer getalenteerde dj die vorige week overleed. Stress en angsten hebben niet alleen zijn droom uit elkaar laten spatten maar hebben hem ook ziek gemaakt. Geestelijk én lichamelijk. De angst en stress piekten vooral op het moment als hij alleen al dacht aan optredens (en dan met name het moment voor hij op moest) en als zijn manager de agenda ging voorlezen. De druk was niet te harden. Het moeten presteren omdat er een miljoenen productie aan vast hangt. Niet meer je passie uitoefenen maar keer op keer onder druk moeten presteren. Albums uitbrengen met een deadline, optredens verzorgen die geboekt zijn door grote maatschappijen. Alles wordt moeten en het genieten van verdwijnt langzaam op de achtergrond. De manager en platenmaatschappij maakten alleen nog maar de beslissingen en zo gebeurd het dus dat de regie over je eigen leven en geluk compleet wordt overgenomen.

Na het zien van deze indrukwekkende docu heb ik besloten weer te gaan genieten. Geen beren meer uitnodigen en niet continue gespannen door het leven gaan. De touwtjes zelf in handen houden en anderen niet meer laten beslissen. Er is maar één persoon die haar of zijn geluk kan najagen in eigen leven en dat ben jij !

 

Leave a Reply

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>